Hearse - The Ferocious Embrace
Aga yok böyle şarkı. Öv öv bitiremem yazı bitene kadar ha!
Sene 99 civarı, Dismember ile ilk tanıştığım yıllar. 1997 çıkışlı "DEATH METAL" albümünü dinleyip yerlere yığıldığım zamanlar. Nasıl da hayran kalarak dinlemiştim o zamanlar. Dinlerken yorulmalar, kendimden geçmeceler...
Yaklaşık 10 yıl sonra aynı duyguları "HEARSE" ile yaşamak. Sanki Dismember'ı aldatıyor gibi hissediyorum ama abartı şekilde zevk alıyorum. Allah belanızı versin ulan bu nasıl bir çalışma bu? Bu bu bu MASTERPIECE bu abi! Söylenecek tek kelime budur. Evet Dismember kokuyor ama o kokuyu başka kadından alıyosun gibi düşün. Hiç keşfetmediğin zevkleri alıyorsun falan fıstık.
Parçanın 1:40'ı mesela. Aç camı atla aşşağı, başka alternatif kurtarmaz adamı.
Gürültülü şeyleri kafam almadığı şu dönemlerde tekrar şakralarımı açtı şarkı ak. Eskilere döndüm tamamiyle. Son yıllarda duyduğum en iyi komposizyonlardan biri bu. Cayır cayır tonlar, cayır cayır sololar. Tamamen doydum abi acıkmam kolay kolay. Üşenmesem hatta 1:40 da başlayan partisyonu gider cep melodisi yaparım..
Sene 99 civarı, Dismember ile ilk tanıştığım yıllar. 1997 çıkışlı "DEATH METAL" albümünü dinleyip yerlere yığıldığım zamanlar. Nasıl da hayran kalarak dinlemiştim o zamanlar. Dinlerken yorulmalar, kendimden geçmeceler...
Yaklaşık 10 yıl sonra aynı duyguları "HEARSE" ile yaşamak. Sanki Dismember'ı aldatıyor gibi hissediyorum ama abartı şekilde zevk alıyorum. Allah belanızı versin ulan bu nasıl bir çalışma bu? Bu bu bu MASTERPIECE bu abi! Söylenecek tek kelime budur. Evet Dismember kokuyor ama o kokuyu başka kadından alıyosun gibi düşün. Hiç keşfetmediğin zevkleri alıyorsun falan fıstık.
Parçanın 1:40'ı mesela. Aç camı atla aşşağı, başka alternatif kurtarmaz adamı.
Gürültülü şeyleri kafam almadığı şu dönemlerde tekrar şakralarımı açtı şarkı ak. Eskilere döndüm tamamiyle. Son yıllarda duyduğum en iyi komposizyonlardan biri bu. Cayır cayır tonlar, cayır cayır sololar. Tamamen doydum abi acıkmam kolay kolay. Üşenmesem hatta 1:40 da başlayan partisyonu gider cep melodisi yaparım..
Marduk - Wormwood
Söz konusu Marduk olduğu zaman ikileme düşerim hep. Yazacaklarımı, söyleyeceklerimi iki kez düşünür köstürürüm. Yine aynı triplerdeyim sanki..
Marduk'u MARDUK yapan efsane kadro dağıldığından beri yapılan albümler hep idare eder gibi gelmiştir bana. Wormwood biraz daha farklı ama. Mortuus emicem geldiğinden beri yapılan EN İYİ ALBÜM diyebiliriz Wormwood için.
Bundan aylar önce albüm kapağı, playlist ve samplerlar yayınlandığı zaman gözlerimi pörtleten o şarkı isimini görmüştüm, " Chrous Of Cracking Necks" ABOOOW!!!! Ulan dedim yarıcaklar bu sefer belli, kaçarı yok!..
Albümü dinlemeye başlar başlamaz intro'dan nasıl bi sikiş olacağını tahmin ediyorsunuz. Nowhere, No-one, Nothing çalmaya devam ederken 1:21'de tüylerimi diken diken o riffler ile karşılaştım. Nightwing kokuyordu buram buram!!! Kendi kendime dövündüm sövündüm bi süre. Böylece devam ederken 1:48 de gözümden yaşlar gelmeye başladı aniden ak. Ulan yemin ediyorum, Opus Nocturne atmosferi girdi kulaklarıma bir an! B War vari bir bass ziyafeti. Koptum gittim bi süre buralardan. Öylece yamulmuş haldeyken 2:21 de Panzer vari haşinlikte gelen bölüm uyandırdı beni. Daha ilk parçadan sikip attılar ulan resmen. As a Garment' e kadar da aynı yıkım devam etti kulaklarımın derinliklerinde.
Görünen o ki Marduk uyanıyor, kaçarı yok. Eskiden Marduk için çoluğumu çocuğumu keser yerim dediysem, şimdi de ufaktan kesici aletlerimi bilediğimin haberini veririm sizlere. Sineye çekilen kan damarlar da akmaya başlıyor ufaktan.
Önümüzde ki albüm nasıl olacak ona taktım şimdi ha! Daha Wormwood u sindirmeden beni bu düşünceye soktu oçları. Ah ulan Mortuus yerine LEGION veya GRAVE olacaktı ki!!!!!!!! Gör o zaman cam çerçeve kalıyor muydu etrafta -__-'
Neysem diyeceğim o ki Wormwood beni eskilere götürdü. Bu kadar başarılı bir çalışma beklemiyordum, Rom 5:12 gibi dinle ve unut tarzı bekliyordum. Ama gel gör efsane albümleri hatırlatan bir albüm olmuş. Benim dinlerken aldığım mesaj şudur;.:
- Bir kaç senedir sıçtığımızın farkındayız ama onlar da fena değildi hani? Ama Wormwood ile sikilmedik göt bırakmayacağımızı söylemek isteriz. Wormwood'da böyle yaptıysak bir sonraki albüm ananızı sikeceğiz! Biz efsaneyiz. Biz şöyle süperiz böyle süperiz! Asarız keseriz!!
(Sırf Mortuus a uyuz olduğum için 10 üzerinden 8.9 veriyorum kehkeh)
Hypocrisy Yeni Albüm
Ve 4 yıldır tokat yemeyen kulaklar yine kızarmaya başlar...
Oha Hypo'nun yeni albümü çıkmaş lan!.. dedikten sonra oluşan He? Hö? Nasıl? tepkilerinin ardından karşınızda A Taste Of Extreme Divinity.
Hz. Peter Tägtgren, bizi niye bu kadar bekletiyorsun ulan diye gezenlere - Alın ulan ibneler! dercesine yapmış albümü. Tokat gibi, gavur yumruğu gibi oturtmuş adam yine. 50 dakika 11 tane ( Digi pack sürümler de 1 parça daha var.) adamı iptal eden parça.
Into The Abyss öncesi ve sorası olarak adlandırdığım bir değişimi vardır Hypocrisy'nin. Bu değişimi grubun takipçileri iyi bilir. Bu değişimden sonra yapılan en sağlam Hypocrisy albümlerinden biri diyebilirim "A taste Of Extreme Divinity için". Daha albümü dinlemeye başlayalı 10 saniye geçmeden orgazm etmeye başlıyor albüm. 3 bacak ftw! Valley Of The Damned ile tokatlamaya başlıyor Hz. Peter. Ama ne tokatlama, ben böyle tokatı askerde bile yemedim be! ( Askere gittim mi ki ?) ardından Hang Him High ile devam ediyor şamar işlemleri. İşte burada değinmem gereken bir nokta var, eski albümler de sıkça rastladığımız doom rifflerine yeniden yer vermiş bu albümde. Bir anda kaos ortamından çıkıp "hay ak -_-' " moduna giriyorsunuz. İşte özlediğim şey buydu yıllardır. Boynumuz kireç tutmuş be, boru mu 4 yıl! ( Revize edilen ve en tiksindiğim albüm olan Catch 22 yi adamdan saymadığım için değinmiyorum, bilesiniz)
Özellikle kulağıma aşina gelen bir nokta daha oldu albümde. Davulların klasik "Horgh" tarzında değil de biraz daha Szoke ayarında çalınmış olması. Dikkat etmediyseniz albüme bi kez daha kulak kabartmanızı öneririm. Her ne kadar "Horgh" sevgim bambaşka olsa da Szoke ve o zamanların anasına bu adamın karısını sikerim ve ona laflar hazırlarım. Acımam!
Ben bu albüme sırf sevdiğim grup yeni albüm çıkardı diye 10 üzerinden 10 vermeyeceğim. Sonuna kadar hak ettiği için vereceğim. Hatta verdim bile!. Şu 2009'un sonlarında özlediğimiz müziği bize geri verdi, hem de eskilere gözümüzü kaydırmadan. Umarım bir 4 yıl daha bekletmez bizleri.
(Albüm daha piyasaya sürülmeden internet'e düşmesi bir yandan SEVİNDİRİCİ bir yandan da üzücü -hasssiktir ulan!)
